
'copyright Pakara fotoarchief'
Herkomst:
Republiek van Malagasue, het vroegere Madagaskar en de Comoren.
Biotoop/ habitat
Deze flinke vogel komt in dichte bossen, maar ook op savannes en
landbouwgronden voor. Eveneens wordt hij in hoger landschap, tot een hoogte
van circa 1000 meter, in lawaaierige groepjes of in paren gesignaleerd.
Maximale lengte
50 cm
Levensverwachting
50 jaar
Opmerkingen/ Gedrag
Ze gaan soms in grote groepen foerageren en slapen. Tot diep in de nacht
roepen ze naar elkaar, vooral bij helder maanlicht. Ze nestelen soms met
enkele paren in dezelfde boom, bijvoorbeeld in baobab bomen (Andansonia
varieteiten), in het westen van Madagaskar (Malagasie).
De papegaaien zijn erg actief in de ochtend en later in de namiddag.
Gedurende de rest van de dag rusten ze in groepen hoog in de bomen aan de
rand van het bos.
Er zijn geen uiterlijke kleurverschillen in de geslachten. De vogel is
uiterst intelligent, altijd bereid tot spelen en kunstjes vertonen en andere
activiteiten. Hij houdt ervan in de zon te zitten of een uitgebreide douche
te nemen in een zomerse regenbui of onder de tuinsproeier.
Type huisvesting
Een buitenvoliere voor geacclimatiseerde vogels met een lengte van
minimaal 7,5 meter. Deze vogels zijn minder geschikt om solitair in een kooi
te houden.
Grootte huisvesting
Voliere: 7,5 x 2.5 x 3 meter.
Broedblok: 45 x 45 x 65 cm; invlieggat 15 cm doorsnede.
Inrichting
Natuurlijke, schone, niet giftige takken en speeltjes.
Buitenvoličre met schuilgelegenheid tegen regen en vorst en nestblok/kast.
Voldoende zit takken en vlieggelegenheid.
Voedsel (lees verder)
Hun voeding bestaat uit verschillende zaden, landbouwproducten (rijst,
millet, mais), noten, bessen en fruit.
In gevangenschap moet vers fruit en verse vruchten circa 30% van het totale
dagelijkse menu uitmaken. Af en toe een gekookt kippenbeentje met wat vlees
eraan. Walnoten mogen op kleine schaal (gekraakt) worden aangeboden.
Aanbevelingen kweek
De pop legt 3 tot 4 eieren, die ongeveer in 17 dagen worden bebroed. De
jongen verlaten na 7 weken het nest.
Even voor het broedseizoen, als de vogels in broedconditie geraken, krijgen
beide seksen dikwijls vergrote geslachtsorganen. Dit is vooral het geval bij
het mannetje. Het wijfje verliest verschillende kroonveertjes en de nu
onbevederde huid in het gezicht wordt geleidelijk mosterdgeel. Bij het
mannetje zien we een soort ‘huidzak’ verschijnen onder de snavel.
Jonge vasa papegaaien zijn bruiner van kleur met een grijze snavel.
Ondersoorten
Coracopsis vasa vasa, Coracopsis vasa drouhardi, Coracopsis vasa
comorensis.
Wetgeving
CITES II
Literatuur/ websites
Parrots of the World, Forshaw 1989, Lansdowne Editions
Papegaaien. Een complete gids over alle papegaaiachtigen, Rosemary Low, 1989
Uitgeverij: Helmond
http://www.pakara.nl